Verzet

Persbericht van Haarlemmermeermuseum De Cruquius:

“Verhalenpaal VERZET krijgt op 4 mei gedicht van Polderdichter Haarlemmermeer

Cruquius 4 mei 2019 – Vandaag, ter ere van Nationale dodenherdenking, krijgt Verhalenpaal VERZET een eigen gedicht van Polderdichter Mirjam Noach.
Haarlemmermeermuseum De Cruquius vroeg Noach gedichten te schrijven voor vier Verhalenpalen van het Buitenmuseum. In december 2018 kreeg de Verhalenpaal 07- SPADE bij de Ringvaart, monument van dat jaar, het 1e gedicht.
Na een oproep in de krant nomineerde het publiek Verhalenpaal 05 – VERZET voor het 2e gedicht. De paal markeert de heldhaftige inzet van de Familie Boogaard, die in WOII met gevaar voor eigen leven vele onderduikers opvingen.
Noach: “Als je weet waaruit iets is ontstaan, dan komt het begrip.”
Lees op https://www.haarlemmermeermuseum.nl/05-verzet het gedicht.”

 

Verzet

Jouw weigering mee te gaan
in de opgelegde moraal van uitsluiting.
Door de bezetter
met zijn weerzinwekkende ideologie.
Jij verzette je ertegen
bood tegenstand
door de verstotenen op te vangen.

Ze zijn er, de mensen die kunnen vertellen
wat jij voor hen hebt gedaan.
Dat ze het hebben overleefd.
Dankzij jou. Zelf heb je het onderspit gedolven
het verschrikkelijke lot tegemoet
waartegen je zo had gestreden.

Laat ons stilstaan
bij hen die hier verzet boden.
Zoveel meer dan alleen een schuilplaats.
Net zoals jouw innerlijke revolutie
zoveel meer was dan alleen Verzet.

Advertenties

Vrijheid

Dit jaar ben ik opgenomen in het officiële Dodenherdenkingsprogramma van de Gemeente Haarlemmermeer. Daar mag ik als Polderdichter mijn gedicht ‘Vrijheid’ voordragen in de Burgerzaal van het Gemeentehuis. Geschreven in 2015, tijdens de laatste keer dat ik samen met mijn dierbare vader de herdenking in Aalsmeer bijwoonde, is deze voordracht in meerdere opzichten een eerbetoon.

 

Vrijheid

Met mijn hand op zijn schouder,
kijkend naar de blauwe lucht,
dacht ik aan hen.
Oma,
en de opa,
die ik slechts uit verhalen ken.
Aan al die anderen.
‘Ik denk altijd aan ze
daarvoor hoeft het geen vier mei te zijn.’
Zegt mijn vader.

Straks zal ik dansen en zingen,
in regen, zon en storm.
Om te vieren,
dat ik kan zijn, wie ik ben.
Met mijn voorkeur,
en mijn achtergrond.
‘Ik ben me altijd bewust van mijn vrijheid,
daarvoor hoeft het geen vijf mei te zijn.’
Zeg ik mijn vader.

 

2015-09 Haarlem met papa

 

Lofzang

Met nog acht weken tot Regional Convention in Cardiff – UK (9 – 12 mei), schreef ik speciaal voor Barbershopkoor Singing Unlimited onderstaand gedicht.

 

Wij verlieten de veilige haven
van het Nieuwe Kasteel.
In alle wijsheid stromen wij
verder op de River Tyne.
Wij verbranden geen schepen achter ons,
ervan overtuigd dat wij ooit terugkeren.

We koersen op Cardiff
in het land van de Welsh.
Hier zal een Quartet of Nations
strijden: in harmonie.
Van overzee komen wij,
tot de tanden bewapend
met heldere klanken.

Trots op het reeds bereikte
trekken wij in strakke pas
fier voorwaarts met een lofzang
op ons krachtig samenzijn.

Wij staan, alle vijftig op rij,
tussen duizend anderen.
Victorie is daar, wanneer we
tot diep in het hart geraakt zijn,
en grenzeloos verenigd.

♥♥

2018-05 SU SAI-medailles

Altijd (de liefde)

Ik heb daar gezeten
aan de rand van die wal
zo laag als in het spreekwoord
verdrietig over een liefde
waaraan ik waarde hechtte
die waardeloos bleek.

Nu is het later,
bracht de ware liefde mij zoveel meer
dan ik had kunnen bedenken
daar aan de rand van de geschiedenis
en de diepte.

Altijd beseffend
hoe bijzonder het blijft
elkaar te hebben gevonden
in deze wereld vol mensen
op zoek naar kostbare Liefde.
Het meest nagestreefde bezit
dat je nooit zult hebben
omdat iedereen altijd van zichzelf blijft.

Het vurige verlangen
en de hartstochtelijke hartstocht
Ach de liefde, zo mooi en bedwelmend
Voor altijd
zolang die ander er is.

 

19-02-14 Alles

Onderbreking

De val heeft de snelheid onderbroken.
Hier en daar was er al een hapering,
een kleine afwijking in de rechte lijn die je had getrokken.
Totdat die brak.
In een punt naar beneden,
een duizelingwekkende val waar alles even stil lag.

Waar was je eigenlijk naar op weg?
In deze zinloze race tegen de klok
waar de stip aan de horizon het nietsontziende doel is,
waarvoor alles moet wijken om snelheid te houden.
Ondersteboven stopte de gang naar meer
drukte je met de neus op de feiten
dat het doel je blik kan vernauwen.
Gedwongen te kijken vanuit andere hoek
zag je het perspectief dat werd geboden,
door de val die de snelheid had onderbroken.

Het jaar was en wordt samen met jou…

In het oog springende afsluiter dit jaar in de serie Sterk Staaltje Samenwerking, toen Annemarie Clay, Teammanager Communicatie mij vroeg om bij het ontwerp van vormgever Erik Olde Hanhof een kort gedicht te schrijven voor de Nieuwjaarskaart van ProBiblio. Ja, natuurlijk wilde ik dat!