34-HP-24

Nu de vakantie-uittocht is begonnen, een mijmering over de lange vakanties die wij als gezin maakten, zwervend door Europa met auto en caravan. Magische tijden waren het.

 

Op de achterbank zit een meisje
het bruine haar in twee staarten.
De omgeving trekt aan haar voorbij,
geel-bruin-beige.
Warme lucht stroomt naar binnen
via het raam op-een-kiertje.
Dromerig en soezend in de Mercedes,
met dezelfde kleur.

Kraampjes vol dieprode meloen,
lonken uitnodigend.
Een eenzame ezel
bij een verlaten, vervallen huis.
Kilometerslange luchtspiegeling,
die het droge binnenland doorkruist.
‘Het is hier zo anders dan bij ons thuis’.

Straks komen we aan in Trogir,
dan springen we duizend keer in het water
en eten we smeerworst op brood.
Zwaaien we naar de
“paradiso-paradiso” groentevrouw,
al varende naar het dorp.
34-HP-24: Europa was nooit te groot,
het was alleen maar prachtig
bij jou op de achterbank, op schoot.

Mercedes beige

Advertenties

Gedicht voor de nieuwe burgemeester

Haarlemmermeer heeft per 10 juli 2019 een nieuwe burgemeester; Marianne Schuurmans. Als Polderdichter had ik de bijzondere eer te mogen voordragen. Een gedicht geschreven met liefde. Want; pas wanneer je beseft op welke grond je staat, zie je de schoonheid van deze gemeente en zal zij zich aan je tonen.

Gedicht voor de nieuwe burgemeester

In deze gemeente met zijn unieke ontstaansgeschiedenis,
waar mensen van heinde en verre naartoe kwamen,
heeft u zich gevoegd.

Het is aan u de identiteit, karakter en de ziel
van dit nieuwe, inmiddels eeuwenoude, land
te vormen en te bewaken.

Ik zou met u willen dwalen door het polderlandschap
van Noorzeekanaal tot aan De Kaag.
U willen meeslepen in de openheid en diversiteit
tussen mensen en kernen.

Dwars door het schitterende Houtrak en het Suikerterrein
naar het dorp met De Badhoeve van uw voorganger Van Amersfoordt
op weg naar Schiphol, waar de hele wereld aankomt
en vertrekt.

Vandaar naar Hoofddorp, de hoofdstad van Haarlemmermeer,
waar u gaat zetelen sinds u per 10 juli 2019 onze burgemeester bent.

Verder zwervend via Cruquius en de Ringvaart
naar Nieuw-Vennep en Abbenes waar J.P. Heije de maan door de bomen liet schijnen.
De kernen worden kleiner, de akkers en vergezichten groter.

Van Landgoed De Olmenhorst tot Gemaal De Leeghwater
en via het water weer terug naar snelwegen en vooruitgang.
Haarlemmermeer, waar eeuwenoude historie en innovatie
nauw samengaan en aan elkaar verbonden zijn.
De trots en de liefde voor deze gemeente is groot;
verbindingen uit het verleden zijn het fundament voor de toekomst.

Haarlemmermeer geeft zich niet zomaar gewonnen.
Je moet het leren kennen en openstaan voor de vele identiteiten.
Pas wanneer je beseft op welke grond je staat en hoe diep men daarvoor is gegaan,
zal je de schoonheid van deze gemeente ervaren en zal zij zich aan je tonen.

Wij, meer dan 150.000 Haarlemmermeerders,
heten hun eerste kroonbenoemde burgemeester hartelijk welkom
en wensen u veel succes in onze bruisend Haarlemmermeer.

190710 Voordracht burgemeester

Vrijheid

Dit jaar ben ik opgenomen in het officiële Dodenherdenkingsprogramma van de Gemeente Haarlemmermeer. Daar mag ik als Polderdichter mijn gedicht ‘Vrijheid’ voordragen in de Burgerzaal van het Gemeentehuis. Geschreven in 2015, tijdens de laatste keer dat ik samen met mijn dierbare vader de herdenking in Aalsmeer bijwoonde, is deze voordracht in meerdere opzichten een eerbetoon.

 

Vrijheid

Met mijn hand op zijn schouder,
kijkend naar de blauwe lucht,
dacht ik aan hen.
Oma,
en de opa,
die ik slechts uit verhalen ken.
Aan al die anderen.
‘Ik denk altijd aan ze
daarvoor hoeft het geen vier mei te zijn.’
Zegt mijn vader.

Straks zal ik dansen en zingen,
in regen, zon en storm.
Om te vieren,
dat ik kan zijn, wie ik ben.
Met mijn voorkeur,
en mijn achtergrond.
‘Ik ben me altijd bewust van mijn vrijheid,
daarvoor hoeft het geen vijf mei te zijn.’
Zeg ik mijn vader.

 

2015-09 Haarlem met papa

 

Lofzang

Met nog acht weken tot Regional Convention in Cardiff – UK (9 – 12 mei), schreef ik speciaal voor Barbershopkoor Singing Unlimited onderstaand gedicht.

 

Wij verlieten de veilige haven
van het Nieuwe Kasteel.
In alle wijsheid stromen wij
verder op de River Tyne.
Wij verbranden geen schepen achter ons,
ervan overtuigd dat wij ooit terugkeren.

We koersen op Cardiff
in het land van de Welsh.
Hier zal een Quartet of Nations
strijden: in harmonie.
Van overzee komen wij,
tot de tanden bewapend
met heldere klanken.

Trots op het reeds bereikte
trekken wij in strakke pas
fier voorwaarts met een lofzang
op ons krachtig samenzijn.

Wij staan, alle vijftig op rij,
tussen duizend anderen.
Victorie is daar, wanneer we
tot diep in het hart geraakt zijn,
en grenzeloos verenigd.

♥♥

2018-05 SU SAI-medailles

Altijd (de liefde)

Ik heb daar gezeten
aan de rand van die wal
zo laag als in het spreekwoord
verdrietig over een liefde
waaraan ik waarde hechtte
die waardeloos bleek.

Nu is het later,
bracht de ware liefde mij zoveel meer
dan ik had kunnen bedenken
daar aan de rand van de geschiedenis
en de diepte.

Altijd beseffend
hoe bijzonder het blijft
elkaar te hebben gevonden
in deze wereld vol mensen
op zoek naar kostbare Liefde.
Het meest nagestreefde bezit
dat je nooit zult hebben
omdat iedereen altijd van zichzelf blijft.

Het vurige verlangen
en de hartstochtelijke hartstocht
Ach de liefde, zo mooi en bedwelmend
Voor altijd
zolang die ander er is.

 

19-02-14 Alles

Mirjam mijmert 2018

Het kaarsje 2018 is bij mij bijna gedoofd. Slechts een stompje is er nog over van het jaar dat een aaneenschakeling van hoogtepunten lijkt. Gedurende twaalf maanden zijn er steeds nieuwe impulsen geweest, de een nog leuker dan de ander. Bijna alles waaraan ik meedeed of waar ik ben geweest, was succesvol. Het was wel eens anders. Vanaf 2015 tot de helft van 2016 ging werkelijk alles mis. Totdat zij verscheen.
Weet je hoe fijn het is familie te hebben, of dat je ineens deel uitmaakt van een gezin. Dat er mensen zijn die je vrienden mag noemen en dat er ook nog een hele groep is waarmee je een hobby deelt, en tegelijkertijd nog zoveel meer.
Ja, natuurlijk is het kerst en jaareinde en dan komen dit soort berichten te pas en te onpas voorbij. Toch, wat als jij nu geen vrienden hebt, wat als jij eenzaam zou zijn? Zou je het dan fijn vinden als er tenminste íemand aan je dacht?

Mijn jaar was fantastisch. Kroon op mijn werk: benoemd worden tot allereerste Polderdichter Haarlemmermeer voor de periode 2018 – 2019. Tjonge, wat een indruk heeft dat gemaakt. En een druk gelegd. Iets nieuws neerzetten in een gemeente waar Economie en Sport strijden om de eerste plaats en Cultuur moet vechten om überhaupt zichtbaar te zijn. Gestart dus, de nodige inspanningen voor geleverd en alles wat ik mocht doen voor de Bibliotheek Haarlemmermeer, het Cultuurgebouw, Stichting Maatvast, de Olmenhorst, de Gemeente én Haarlemmermeermuseum de Cruquius: het was geweldig. Adrenaline genoeg.

En dan dat alsmaar groeiende (!) vrouwenkoor Singing Unlimited. Maar liefst twee keer stonden we in een uitverkocht theater De Meerse te shinen. Wij openden zowat het nieuwe jaar in januari met onze crimineel goede jubileumshow en wegens succes besloten we het daar in december af te sluiten met Christmas Unlimited. Tussendoor gingen we naar de UK voor de jaarlijkse Sweet Adelines Regional Convention. De stemming zat er goed in: winnaar van de prestigieuze Most Improved Chorus-Award, tweede plek in de categorie Mid-Sized Choruses en vijfde plaats overall.
‘You owned the weekend’ was het mooiste compliment dat we konden ontvangen.
Goed zingen, we kunnen het. Daar is niks hoogdravends aan, dat is een feit. Het koor werkt er hard voor, is gedisciplineerd en er is een sterke onderlinge band. Iedereen weet dat er wordt toegewerkt naar iets dat we heel graag willen. Dat houdt het ambitieniveau hoog.

Werk was ook al zo succesvol vooral omdat ik een contract voor onbepaalde tijd kreeg aangeboden. En voor datzelfde ProBiblio mocht ik ook nog eens twee gedichten schrijven. Vanaf januari 2019 ga ik vier dagen per week werken en ga ik leren hoe de bibliotheken te adviseren over hun collectie. Die benoeming hing in de lucht en werd in de tweede helft van december definitief. Ook dat vergde best wel wat. Want de gedane toezegging is pas echt als het op papier staat.

Kortom: van niets naar alles en dat in korte tijd. Tijd om te beseffen wat je hebt. Waar je vandaan komt, hoe anders het kan zijn. Zegeningen tellen en zo. Ik ben blij en dankbaar met alle mensen om me heen die, nu mijn kaarsje een beetje opgebrand is, met hun gloed en liefde mij nog steeds verlichten. Zij zijn het, waardoor het zo’n topjaar kon zijn. En natuurlijk: dank je wel Liefste ♥

Ik wens iedereen fijne feestdagen en als je een momentje hebt, denk je dan ook aan die mogelijk eenzame oudere of jongere?

Alle liefs en een prachtig 2019,
Mirjam Noach xxx